U bent hier

William Ludwig Lutgens - The Complete Canon Law Guide Set

 

William Ludwig Lutgens is nog maar net afgestudeerd aan het HISK en rijgt de tentoonstellingen aan elkaar. Ook in het buitenland is zijn werk niet onopgemerkt gebleven. Momenteel lopen in Antwerpen twee solotentoonstellingen tegelijk: in het Cultureel Centrum van Merksem en bij PLUS-ONE Gallery.  

 

Op jonge leeftijd is het voor kunstenaars vaak moeilijk om aansluiting te vinden bij de kunstwereld. Voor William Ludwig Lutgens lijkt het allemaal min of meer vanzelf te gaan. Hij wordt vertegenwoordigd door een Antwerpse, een Italiaanse en een Chinese galerie. Afgelopen jaren kon hij solotentoonstellingen in Rotterdam en Napels op zijn naam schrijven en vooral in eigen land gaat het goed: vorig jaar kreeg Lutgens een expo in De Warande in Turnhout en won hij de Eeckman Art Prize.

 

Lutgens hanteert een eigen stijl, die bestaat uit een amalgaam van neodada-collagetechnieken, expressieve schilderkunst, cartoonesque tekeningen en meestal sociaal- of politiekkritische inhoud, overgoten met een sausje van donkere humor. Dit komt het best tot uiting in zijn Geïllustreerd Blad, een “politiek incorrecte” krant, zoals hij het zelf noemt. De krant heeft grosso modo het uitzicht van een doorsnee dagblad, maar bevat kritische tekeningen, schilderijen en teksten. In hun eigen beeldtaal neemt Lutgens de geschreven media en hun integriteit (of gebrek daaraan) op de korrel.

 

Zelf vergelijkt de kunstenaar zijn praktijk met boulimie: hij absorbeert een veelheid aan indrukken en informatie en braakt die dan weer – in een bepaalde combinatie – uit in zijn werken.  Hij is geïnspireerd door zowat alles wat zich van dichtbij en van ver rondom hem afspeelt, en behandelt daardoor een diversiteit aan thema’s – van zijn kindertijd, over kolonialisme en consumptie, tot de kunstwereld.

 

Canon

 

In zijn driedelig werk The Complete Canon Law Guide Set (2017) bevraagt Lutgens de kunstgeschiedenis. De drie kleine olieverfschilderijen op marmer tonen een fotorealistische reproductie van boekcovers van handleidingen van de Canon EOS 5D camera. Ironisch genoeg bevraagt dit werk de media die als de hoogste vormen van ‘kunst’ worden beschouwd – de canon. De naam van het cameramerk valt toevallig maar prachtig samen met die term; een conclusie die Lutgens niet forceert, maar aan de waarneming van de toeschouwer overlaat.

 

Marmer, olieverf en fotografie zijn drie pijlers van de kunstgeschiedenis en hebben elkaar chronologisch afgewisseld als belangrijkst geachte medium. Lutgens gebruikt die hier niet in conventionele uitvoeringen. Marmer, dat in de beeldhouwkunst historisch gezien een van de edelste media is, is hier louter een drager. Fotografie lijkt dan weer gereduceerd tot het mechanische aspect: de camera. Daarnaast is er een wrange ondertoon in het realisme van de schilderijen; wat kan fotografie dat schilderkunst niet kan? Is het niet makkelijk om op een knopje te drukken in vergelijking met de geduldige uren die de schilder werkt? De olieverf, die typisch op canvas of paneel terechtkomt, lijkt onvertrouwd met marmer als drager. Het is matter dan gewoonlijk. De toekomst is bovendien onzeker: hoe fixeer je olieverf op marmer? Zal het makkelijk vergaan of de tand des tijds doorstaan?

 

Naast zijn bedenkingen over de media plaatst Lutgens ook vraagtekens bij de identiteit van de kunstenaar. Fotografie kan een kunst zijn, maar wat maakt een fotograaf tot kunstenaar? De gereproduceerde handleidingen worden wellicht eerder met amateurfotografie geassocieerd. Nog opvallender is de vraag naar het onderscheid tussen kunst en ambacht. Lutgens is de kunstenaar van dit werk, maar heeft de boekcovers niet zelf geschilderd. Dit liet hij over aan een kennis met een grotere voorkeur voor fotorealisme. Zelf deed hij slecht enkele toevoegingen; hij schreef onder meer de naam van de betreffende schilder op één van de ‘covers’.  

 

Wat de kunstpraktijk van William Ludwig Lutgens kenmerkt, is zijn vermogen om een veelheid aan ideeën en onderwerpen in één scherp – weliswaar vaak chaotisch ogend – beeld te gooien. Dit drieluik is daar een perfecte getuige van: in één oogopslag bevraagt hij drie afzonderlijke artistieke media, de kunsthistorische canon en zelfs het conventionele begrip van kunst. 

 

 

Elke maand bespreekt een tento.be-redacteur een kunstwerk. In februari is Tamara Beheydt aan de beurt.

 

William Ludwig Lutgens

The Complete Canon Law Guide Set

2017

 

Tentoonstelling tot 30 maart 2018 in het Cultureel Centrum van Merksem, en Eat me up and spit me out, Junior tot 17 maart 2018 in PLUS-ONE in Antwerpen.