Museum voor Schone Kunsten in Gent

Honderd jaar geleden won Maurice Maeterlinck de Nobelprijs voor literatuur. In de Sint-Pietersabdij staat zijn toneelstuk L’Oiseau bleu in de kijker. Het Museum voor Schone Kunsten brengt Maeterlinck en George Minne dichter bij elkaar.
Maurice Maeterlinck (1862-1949) was een Franssprekende Gentenaar uit de gegoede katholieke bourgeoisie. Alles wat hij, met bijzonder veel succes, aan het witte blad toevertrouwde, zou hij in de taal van Baudelaire schrijven. En toch zou Maeterlinck zichzelf steevast als een Vlaams auteur beschouwen. De talenten van de schrijver uit Gent bleken reeds op jeugdige leeftijd. Hij was zevenentwintig toen zijn eerste dichtbundel Serres chaudes en het eerste toneelstuk La Princesse Maleine verschenen. Maeterlinck was een instant succesverhaal. Het knappe is dat zijn renommee tijdens zijn leven nauwelijks aan glans zou inboeten. Zijn theaterstukken werden in Parijs, Berlijn, Moskou en New York opgevoerd. George Minne (1866-1941) werd eveneens in Gent geboren. Ook hij kwam uit de gegoede klasse, maar moet eerder in een sociaal bewogen milieu gesitueerd worden. Het begin van Minnes artistieke loopbaan bleek geen onverdeeld succes te zijn. Slechts enkelen waren gewonnen voor zijn beelden. Minne volgde zijn innerlijke kunstenaarsziel en vervaardigde beelden met een persoonlijke toets.
Het was in Gent dat Maeterlinck en Minne elkaar ontmoetten. Minne vervaardigde illustraties bij Maeterlincks Serres chaudes en La Princesse Maleine. Maeterlinck voelde in Minne het ‘instinct de la douleur’ en noemde hem in zijn opdracht in Serres chaudes ‘le grand poète des grandes douleurs’. Zelden heeft een criticus het universum van Minne kernachtiger getypeerd.