KADOC-tentoonstelling in het Caermersklooster

‘Armoede’ is dit jaar het thema van de Erfgoeddag. Een tentoonstelling die daar heel goed in past is ‘Vlaamse migratie in Wallonië 1850-2000’ die loopt in het Caermersklooster te Gent.
Armoede (veroorzaakt door oorlog, hongersnood, uitbuiting…) was en is altijd en overal de drijfveer voor migratie. Ook in Vlaanderen. De jaren 1840-1850 waren desastreus: de ineenstorting van de traditionele huisweverij, mislukte graan- en aardappeloogsten, tyfus en cholera. ‘De Vlaamse ziekte’ was toen een medische term voor sterven aan ondervoeding en uitputting. Vele tienduizenden lieten het ‘Arme Vlaanderen’ achter zich en vertrokken naar Canada, de Verenigde Staten of Argentinië. Nog eens vele tienduizenden anderen zochten het geluk korter bij huis en bouwden een nieuw leven op in Frankrijk en Wallonië, waar ze zich definitief vestigden in de industriële centra en bij de koolmijnen. De Vlamingen huisden er in elkaars buurt en in steden als La Louvière en Luik ontstond een heuse Quartier des Flamamds. Een doodlopend steegje in Bellecourt, bij La Louvière, kreeg de naam Rue des Flamands. Het is ook de titel van Het schamele epos van Vlaamse emigranten in Wallonië dat Guido Fonteyn in 1997 publiceerde. Er is de jongste jaren wel wat belangstelling voor dit onderwerp, denk maar aan de televisieserie Arm Wallonië van begin 2010, waarin Pascal Verbeken en Luckas Vander Taelen het verhaal vertellen van de Vlaamse migratie naar Wallonië. En nu is er de tentoonstelling, samengesteld door het KADOC, in het Provinciaal Cultuurcentrum Caermersklooster te Gent.